گواه نمایی در خطبه قاصعه

بحث في مجلة لسان مبين - جامعة قزوين


گواه نمایی، مقوله ای دستوری است که وظیفه آگاهی از منبع اطلاعات را برای پشتیبانی از گزاره بر عهده دارد و شامل دو حوزه منبع اطلاعات و تاثیر بر مخاطب است. عناصر دستوری در بیان گواه نمایی در هر زبان بر اساس امکانات زبانی موجود، متفاوت است. در مواردی که امکان بیان گواه نمایی در دستور وجود نداشته باشد، عناصر واژگانی در بررسی آن، تحلیل می شود. در این جستار، مسائل خاص مربوط به این پدیدة زبانی در خطبه «قاصعه» به هدف درک چگونگی تاثیرگذاری سخنان امام علی (ع) بر اساس ذکر شواهد و منبع اطلاع بررسی شده و به روش توصیفی- تحلیلی نشان داده میشود که نشانگرهای دستوری و غیردستوری چگونه مستعد انتقال گواه نمایی در سخن امام علی (ع) هستند. درنهایت این نتیجه حاصل می شود که عناصر واژگانی و راهبردهای گواه نمایی با استناد به آیات قرآن و استدلال منطقی بیشترین میزان شهودیت و گواه نمایی را بیان می کنند.

الباحثون: مرتضی قائمی؛ اکرم ذوالفقاری
نوعية البحث: بحث في مجلة لسان مبين - جامعة قزوين
الرمز الأصلي: 90 الدراسات الأدبية
الرموز الفرعية: 91-النقد الأدبي 91ت001- النقد الانطباعي (التأثري/ الذوقي) 91ت002- النقد البلاغي
الرابط

error: هذا الموضوع مسدود