نگاهی تحلیلی بر حماسه های صفی الدین حلِّی

بحث في مجلة لسان مبين - جامعة قزوين http://lem.journals.ikiu.ac.ir/


عبدالعزیز بن سرایا الحلّی ملقب به صفی الدین از شاعران بزرگ شیعی قرن هفتم است که در انواع قالب های شعری طبع آزمایی کرده است. از ویژگی های شعری او، روانی لفظ و زیبایی سبک است. او بعد از بوصیری، اولین کسی است که در بدیع شعر سروده وآن را در قالب یک فن در آورده است. حماسه های او شهرت بسیار دارد. علت کثرت اشعار حماسی در دیوان شاعر و شهرت آن، روحیه­ی جنگاوری وی و نیز مرگ مظلومانه­ی دایی­اش بوده است. محور اصلی این حماسه ها، فخر به خود و قومش است. وی در حماسه ها و فخریاتش سخت تحت تأثیر متنبی است و در سایر مضامین نیز از شاعران گذشته تقلید کرده ‌است. می­توان گفت حماسه ها و فخریات شاعر از یکدیگر تفکیک ناپذیر است. شاعر در حماسه های خود از آیات و قصه های قرآنی بهره برده و تا حد زیادی مسائل مختلف جامعه­ی آن روزگار را در شعر خود به تصویر کشیده است.
این مقاله به بررسی و کنکاش در بخشی از دیوان او یعنی حماسه‌ها پرداخته‌است

الباحثون: محمد حسن فوادیان؛ علی صیادانی
نوعية البحث: بحث في مجلة لسان مبين - جامعة قزوين http://lem.journals.ikiu.ac.ir/
الرمز الأصلي: 90 الدراسات الأدبية
الرموز الفرعية: 94-تحليل الخطاب 94ت- مناهجه
الرابط

error: Content is protected !!