عرف خاص قرآنی و معناشناسی مفردات(مطالعة تطبیقی: واژه نشوز)

بحث في مجلة لسان مبين - جامعة قزوين


به اجماع لغویان اصل معنایی در «نشز» عبارت است از «مکان مرتفع از زمین». با توجه به همین اصل معنایی، جمهور مفسران و فقها نشوز زن و مرد را «امتناع زن و مرد (بلندی طلبی) از انجام وظایف الزامی و واجب» تعریف کرده اند؛ البته در حد و مرز آن اختلاف کرده، بدین صورت که برخی آن را تمکین نکردن به معنای خاص (در خصوص مساله جنسی) دانسته اند و برخی به معنای عام آن (اطاعت نکردن و نافرمانی). با توجه به اینکه قرآن همچون هر علم دیگر، دارای عرف خاص خود بوده و در گزینش لغات دقتهای معنایی خاص خود را لحاظ کرده است، اگر با توجه به این مبنا کاربرد قرآنی ریشه «نشر» بررسی شود، این احتمال تقویت می شود که شاید اصل معنایی این ریشه در قرآن «جمع شدن» (شدت الصاق و چسبندگی) باشد، نه «ارتفاع و بلندی». بنابراین در مورد مرد و زن تحت عنوان «رغبت بسیار به جماع و همبستری» تبیین می شود. همچنین روایاتی نیز در تایید این تلقی وجود دارد.

الباحثون: نهله غروی نائینی؛ خلیل پروینی؛ حامد مصطفوی فرد
نوعية البحث: بحث في مجلة لسان مبين - جامعة قزوين
الرمز الأصلي: 90 الدراسات الأدبية
الرموز الفرعية: 96-الأدب المقارن 96ت- الموازنة 96ث-التناص
الرابط

error: Content is protected !!