شخصیت‌پردازی در مجموعة نمایشی «من فوق سبع سماوات» اثر علی‌احمد باکثیر

بحث في مجلة لسان مبين - جامعة قزوين


مجموعة نمایشی «من فوق سبع سماوات» باکثیر از جمله نمایشنامه­های تاریخی اسلامی است که حضور عنصر شخصیت در آن بسیار پررنگ‌تر از دیگر عناصر نمایش است. شخصیت در نمایشنامه به انواع گوناگونی از جمله اصلی و فرعی، ایستا و پویا، مقابل و مخالف، نوعی و همه­جانبه و… تقسیم­بندی می­شود. شخصیت­پردازی در نمایشنامه معمولاً به کمک برخی تکنیک­ها همچون گفتگو، عمل، صحنه­پردازی و نامگذاری صورت می‌پذیرد. ­این مقاله بر ­آن است از یک‌سو انواع مختلف شخصیت­ها را در این مجموعه بررسی کند و از سوی دیگر تکنیک­های شخصیت­پردازی باکثیر را تحلیل کند. نتیجه اینکه باکثیر، از تمامی انواع شخصیت بهره جسته است و از همة تکنیک­های شخصیت‌پردازی بجز تکنیک نامگذاری استفاده کرده است؛ زیرا شخصیت­های نمایشنامه، واقعی و تاریخی هستند و خواننده تنها با شنیدن نام آن­ها به اسلامی بودن فضای نمایش پی می­برد. البته بهره‌گیری از عنصر گفتگو در شخصیت­پردازی نسبت به دیگر عناصر نمایش قوی­تر است.

الباحثون: علی بیانلو؛ فریده جباره ناصرو
نوعية البحث: بحث في مجلة لسان مبين - جامعة قزوين
الرمز الأصلي: 90 الدراسات الأدبية
الرموز الفرعية: 91-النقد الأدبي 91ح-مدارس النقد الأدبي مابعد الحداثة
الرابط

error: هذا الموضوع مسدود