تک معنایی و چندمعنایی در خوانش شعر معاصر عربی

بحث في مجلة لسان مبين - جامعة قزوين


فرم و محتوا در متن شعر، اگر پیش از آفرینش متن و به دست مولف مشخص شده باشد، متن از ماهیت تک معنایی برخوردار خواهد بود و چنین متونی از نظر معنا ساده و روشن و قابل شرح هستند و در نهایت به معنایی واحد تفسیر می شوند؛ اما در متونی که دامنه آزادی مولف در آفرینش معنا و فرم وسیع تر شود و درحقیقت، متن پس از آفرینش و در پیوند با قوه تخیل خواننده هویت یابد، در آن صورت نشانه های متن تبدیل به نشانه هایی آزاد خواهند شد و خواننده ارتباطی دوسویه با متن ایجاد می کند و در ادبیت آن نیز دخیل خواهد بود. چنین متونی پیچیده، چندلایه و حتی از نظر معنایی مبهم هستند و درحقیقت از مرز شرح و تفسیر گذشته و متونی تاویل پذیرند. نگارنده در مقاله پیش رو به چالشهای فهم و دریافت شعر مدرن عربی پرداخته است و در پی رفع ابهامات موجود در این گونه مباحث به اهمیت تاثیر تفکر و جهان بینی حاکم بر متن به عنوان یک فرضیه توجه نموده و در پایان به نتایجی رسیده است که مهمترین آنها این است که شعر معاصر عربی هرچه بیشتر به واقع گرایی نزدیک باشد، از وضوحی بیشتر برخوردار است و به معنایی واحد ختم می شود. در مقابل، هرچه از واقع گرایی فاصله گرفته، به درون گرایی و حتی امور متافیزیکی نزدیک شود، به پیچیدگی و چند معنایی می انجامد.

الباحثون: فرشید ترکاشوند
نوعية البحث: بحث في مجلة لسان مبين - جامعة قزوين
الرمز الأصلي: 90 الدراسات الأدبية
الرموز الفرعية: 91-النقد الأدبي
الرابط

error: Content is protected !!